ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ: KTHMΑ ΑΡΓΥΡΟΥ & ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ ΟΙΝΟΠΟΙΗΤΙΚΗ - 23 Ιουλίου 2011
αναρτήθηκε στις 12/08/2011

Δεύτερη μέρα στη Σαντορίνη και νοιώθω ήδη καταπληκτικά. Σήμερα θα έβλεπα δύο ακόμα οινοποιεία, με διαφορετικό αλλά αμοιβαία σημαντικό ρόλο και ιστορία στο ελληνικό κρασί. Πρώτα θα πήγαινα στο Κτήμα  Αργυρού, στην Επισκοπή Γωνιάς -πολύ κοντά στο Καμάρι, όπου έμενα- και αργότερα στο οινοποιείο της Μπουτάρη Οινοποιητική, στο Μεγαλοχώρι, στην δυτική πλευρά του νησιού, κοντά στο λιμάνι. Ξεκινάμε λοιπόν!


ΚΤΗΜΑ ΑΡΓΥΡΟΥ


Φτάνοντας στην Επισκοπή Γωνιάς, βλέπω πάλι τις πινακίδες των δρόμων του Κρασιού όπου σημαίνονται τα δύο οινοποιεία της περιοχής: Κτήμα Αργυρού και Κάναβα Ρούσσου. Στρίβω αριστερά προς το Κτήμα Αργυρού και βλέπω ένα νέο αμπέλι, που τώρα στήνεται. Επειδή μου κάνει πολύ εντύπωση το όλο θέμα των αμπελιών της Σαντορίνης, κατεβαίνω από το αυτοκίνητο και περιεργάζομαι τα νέα φυτά, ενώ βλέπω τους εργάτες που τα φροντίζουν. Αργότερα μαθαίνω ότι αυτό το νέο αμπέλι ανήκει στο Κτήμα Αργυρού, το οποίο μετρά 300 στρέμματα αμπελώνων στην ευρύτερη περιοχή. Κλακ, κλακ, κλακ (φωτογραφίες) και ξανά στο αμάξι για μερικά δευτερόλεπτα, αφού το Οινοποιείο της οικογένειας Αργυρού είναι πλέον πολύ κοντά.

 

   


ΓΗΡΑΙΑ ΑΜΠΕΛΙΑ, ΝΕΥΡΩΔΗ ΚΡΑΣΙΑ


Φτάνοντας, με υποδέχεται η Γιώτα, πάντα γελαστή και έτοιμη να δειγματίσει τα υπέροχα κρασιά του Κτήματος. Ξεκινάμε με το ‘Αηδάνι’, ένα ευχάριστο κρασί από μια ποικιλία με χαμηλότερη οξύτητα από αυτή του Ασύρτικου αλλά με περισσότερα αρώματα (κυρίως ανθώδη) που λειτουργεί πολύ καλά ως απεριτίφ. Απ’ όσο ξέρω, το Κτήμα Αργυρού είναι το μοναδικό που οινοποιεί το Αηδάνι ξεχωριστά• συνήθως περιλαμβάνεται σε χαρμάνι με πρωταγωνιστή το Ασύρτικο. Συνεχίζουμε με το ‘Ασύρτικο’, μια Σαντορίνη από αμπέλια 50 – 60 ετών. Την παράσταση πάντως κλέβει (όπως πάντα!) το Κτήμα Αργυρού, η ‘σημαία’ του Κτήματος, το οποίο προκύπτει από αμπέλια ηλικίας κατά μέσο όρο 150 ετών! Εδώ, μαζί με την οξύτητα συνυπάρχουν η συμπύκνωση και ο όγκος. Ένα λευκό κρασί που πίνεται νέο, αλλά παράλληλα έχει δυνατότητα παλαίωσης. Το 20% του κρασιού ωριμάζει σε δρύινα βαρέλια για 6 μήνες, χαρίζοντάς του επιπλέον πολυπλοκότητα. Σκεφτείτε αυτό το 20% να προσφέρεται σαν ξεχωριστό κρασί. Τότε έχετε το ‘Αργυρός βαρέλι’ στο οποίο όλη η ποσότητα προέρχεται από ωρίμανση σε βαρέλι προσφέροντας στρογγυλάδα και λιπαρότητα.

 

   


ΠΙΚΡΟ Ή ΓΛΥΚΟ; ΞΙΝΟ ‘Η ΑΛΜΥΡΟ; ΚΑΛΟ Ή ΚΑΛΥΤΕΡΟ;


Τι ωραία κρασιά… Στο μικροσκοπικό οινοποιείο παρελαύνουν όλες οι φυλές του Ισραήλ (και όχι μόνο): Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, Γιαπωνέζοι, Αμερικάνοι… Είναι όλοι ενθουσιασμένοι. Και η Γιώτα τους μυεί στα μυστικά του κρασιού της Σαντορίνης. Έχει ενδιαφέρον να τους παρατηρείς. Το αγαπημένο κρασί του ενός είναι το λιγότερο αγαπημένο κάποιου άλλου. Κάθε λαός έχει διαφορετική αντίληψη για το ωραίο, αντιδρά διαφορετικά στο γλυκό, το ξινό, το πικρό… Στο τέλος, πάντως, υπάρχει ομοφωνία: το γλυκό και εξαιρετικά πολύπλοκο Vinsanto του 1987 κλέβει την παράσταση, όπως επίσης και η σοκολάτα που φτιάχνουν με γέμιση Vinsanto!


ΜΙΑ ΠΛΗΡΗΣ ΓΕΥΣΙΓΝΩΣΙΑ!


Οι ξένοι φεύγουν, εγώ μένω εκεί, αμετανόητος! Η Γιώτα μου σερβίρει το Ατλαντίς Ροζέ (80% Ασύρτικο, 20% Μανδηλαριά) και το στρογγυλό, μαλακό και έτοιμο (κατά τη γνώμη μου) Μαυροτράγανο. Πέραν των γλυκών Vinsanto Mezzo και Vinsanto 1987, είχα την τύχη να δοκιμάσω και το υπέροχο τσίπουρο του Κτήματος, το οποίο (για την ώρα) διατίθεται και καταναλώνεται τοπικά.

 

   


ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΓΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΕΠΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ…


Το Κτήμα Αργυρού είναι ένα από τα κορυφαία της Σαντορίνης. Ο προπάππους Γεώργιος Αργυρός ξεκίνησε το 1903 με 20 στρέμματα. Συνέχισε ο γιος του, Ματθαίος Αργυρός, το 1950 αυξάνοντας την έκταση σε 50 στρέμματα, ενώ ο εγγονός του ιδρυτή Γιάννης Αργυρός ανέλαβε το Κτήμα το 1974 και έφερε το οινοποιείο στην κορυφή. Ο γιος του Γιάννη, Ματθαίος, δισέγγονος του Γεωργίου Αργυρού, είναι εκείνος στον οποίο στηρίζεται το μέλλον του σημαντικού Κτήματος. Εγώ πάντως από εδώ και στο εξής, όποτε δοκιμάζω τα κρασιά τους θα θυμάμαι αυτή τη μικρή ασβεστωμένη κάναβα και το μικρό κελάρι με τα βαρέλια και θα θυμάμαι ότι κάποιος ‘μικρός’ μπορεί στην πραγματικότητα να είναι πολύ μεγάλος!


Φωτογράφησα, ευχαρίστησα, χαιρέτισα και ξεκίνησα για έναν οινοπαραγωγό γιγάντιο, αλλά με καρδιά μικρού παιδιού…


ΜΠΟΥΤΑΡΗ ΟΙΝΟΠΟΙΗΤΙΚΗ


Σέβομαι πολύ την Εταιρεία Μπουτάρη. Είναι μεγάλη η συμβολή της στην σημερινή άνθηση του ελληνικού κρασιού. Σε αυτήν οφείλεται η ύπαρξη και αναβίωση ολόκληρων αμπελουργικών ζωνών. Αλλά ποιος Μπουτάρης; Ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης; Ο Γιάννης ή ο Κώστας; Γενικά ο κόσμος μπερδεύεται. Μην ανησυχείτε όμως. Θα τακτοποιήσω τα πάντα στο μυαλουδάκι σας!


ΜΙΑ ΠΑΛΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ…


Η εταιρεία Μπουτάρη Οινοποιητική ιδρύθηκε το 1879 στη Νάουσα από τον παππού Ιωάννη Μπουτάρη. Σε αυτόν οφείλεται και το πρώτο ελληνικό ερυθρό εμφιαλωμένο κρασί, η πασίγνωστη ‘Νάουσα Μπουτάρη’. Το 1935 ο γιος του Ιωάννη, Στέλιος Μπουτάρης αναλαμβάνει το οινοποιείο και ξεκινά να χτίζει ένα διεθνές πελατολόγιο. Ανοίγει και δεύτερο οινοποιείο στη Νάουσα και βάζει τα θεμέλια για μια σπουδαία πορεία. Το 1968 αναλαμβάνουν δράση τα παιδιά του Στέλιου, ο Γιάννης (ο σημερινός Δήμαρχος Θεσσαλονίκης) και ο Κωνσταντίνος Μπουτάρης. Τα δύο αδέλφια επενδύουν σε αμπελώνες, εξοπλισμό και ανθρώπους. Σταθμό αποτελεί η λειτουργία του Οινοποιείου Μπουτάρη στο Στανήμαχο της Νάουσας το 1978, εκεί όπου εμφιαλώνονται και παλαιώνουν ακόμα και σήμερα όλα τα κρασιά της Εταιρείας, ανεξαρτήτως προέλευσης.


ΑΠΟ ΤΗ ΝΑΟΥΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!


Κάπου τότε η Εταιρεία Μπουτάρη ξεκινά να επενδύει και σε άλλες αμπελουργικές ζώνες όπως η  Γουμένισσα, η Σαντορίνη, η Πάρος, η Νεμέα και η Κρήτη. Τα οινοποιεία Μπουτάρη διαθέτουν σύγχρονο οινοποιητικό εξοπλισμό και συμμετέχουν ενεργά στην αμπελοοινική ανάπτυξη της περιοχής τους, προσθέτοντας μια επαγγελματική χροιά σε κάτι που γινόταν τόσα χρόνια ερασιτεχνικά, δείχνοντας το δρόμο και σε ντόπιους παραγωγούς οι οποίοι ανεδείχθησαν μέσα από την αξιοποίηση της κάθε ζώνης.


ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΧΩΡΙΖΕΙ…


Το 1996 τα δύο αδέλφια, ο Κωνσταντίνος και ο Γιάννης Μπουτάρης, αποφασίζουν να ακολουθήσουν διαφορετικούς δρόμους. Η ηγεσία της Μπουτάρη Οινοποιητική περνάει στον Κωνσταντίνο Μπουτάρη, ενώ ο Γιάννης Μπουτάρης (ναι ντε, ο σημερινός Δήμαρχος Θεσσαλονίκης!) προχωρά στην ίδρυση του Κτήματος Κυρ-Γιάννη.


Η Εταιρεία Μπουτάρη πλέον έχει 7 οινοποιεία, 6 στην Ελλάδα (Νάουσα, Γουμένισσα, Μαντίνεια, Σαντορίνη, Κρήτη, Αττική) και ένα στη Νότια Γαλλία, το επονομαζόμενο Domaine de Mayrac στο Lanquedoc! Εγώ είμαι εδώ στη Σαντορίνη για να εξερευνήσω ένα από αυτά!

 

   

 
Η ΞΕΝΑΓΗΣΗ ΞΕΚΙΝΑ


Εισέρχομαι. Ατμόσφαιρα Καλιφόρνιας στην αίθουσα υποδοχής. Οι εγκαταστάσεις είναι φτιαγμένες με όλες τις προδιαγραφές ενός επισκέψιμου χώρου και έναν επαγγελματισμό που ξεφεύγει από τις υπόλοιπες (υπέροχες, για να μην παρεξηγηθώ) κάναβες του νησιού. Με αναλαμβάνει ο υπεύθυνος ξεναγήσεων, ο Σταύρος, και μαζί με ένα ζευγάρι από Βέλγιο και Χιλή που μένουν μόνιμα στο Μιλάνο ξεκινάμε την περιήγηση!


ΚΟΥΛΟΥΡΑ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ - ΟΙ 4 ΕΠΟΧΕΣ


Ο Σταύρος μας εξηγεί τα περί φυλλοξήρας, ηφαιστειακού εδάφους και χαμηλών αποδόσεων και μας δείχνει κάποια κάδρα στα οποία φαίνεται η ζωή του αμπελιού καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Σας παραθέτω τις αντίστοιχες φωτογραφίες μαζί με τα σχόλιά μου κάτω από αυτές.

 


Φεύγουμε από την κύρια αυτή αίθουσα, περνώντας από τον πασίγνωστο και πολυφωτογραφημένο θόλο, στο αμπέλι που είναι πίσω από το οινοποιείο. Εκεί βλέπουμε στην πράξη τις περίφημες κουλούρες, οι οποίες είναι κρυμμένες κάτω από το πλούσιο φύλλωμα των αμπελιών. Ψάχνοντας βρήκαμε και τα σταφύλια, προστατευμένα κάτω από τη σκιά! Ο Σταύρος μας εξήγησε την καχυποψία των ντόπιων όταν πρωτοεπένδυσε η Εταιρεία Μπουτάρη στη Σαντορίνη, ενώ στην πραγματικότητα η παρουσία τους εκεί όχι μόνο εξασφάλιζε στους κατοίκους την αγορά της σοδειάς τους αλλά και ανέδειξε τόσους ανθρώπους (Παρασκευόπουλος, Χατζηδάκης κλπ) οι οποίοι αργότερα, με τα δικά τους οινοποιεία δημιούργησαν ένα σημαντικό ρεύμα για το κρασί της Σαντορίνης.

 

   

 

ΓΕΥΣΙΓΝΩΣΙΑ ΣΕ ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΟΝΤΟ


Περάσαμε από το κελάρι (το μεγαλύτερο απ’ όσα έχω δει έως τώρα, μη έχοντας βέβαια επισκεφτεί τον συνεταιρισμό), την μικρή εμφιαλωτική γραμμή (ο κύριος όγκος των κρασιών εμφιαλώνεται στη Νάουσα) και καταλήξαμε στην αίθουσα δοκιμών, απ’ όπου ξεκινήσαμε. Εδώ δοκίμασα όλα τα κρασιά του οινοποιείου της Σαντορίνης: ‘Σαντορίνη’, ‘Καλλίστη’, ‘Καλλίστη Reserve’, ‘Σελλάδια’, ‘Νυχτέρι’, ‘Vinsanto’. Όλα σε πάρα πολύ καλό επίπεδο, με μια εξαιρετική σχέση ποιότητας – τιμής (χαρακτηριστικό της Εταιρείας γενικότερα). Ακολούθησε μια μακράααα συζήτηση με το ζευγάρι εκ Μιλάνου την οποία βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Ξεκινήσαμε από το κρασί και τις μπύρες και καταλήξαμε να μιλάμε για διαφορετικές χώρες, κουλτούρες και ταξίδια!

 

   


Η μέρα μου έκλεισε ιδανικά. Ευχαρίστησα τους ανθρώπους της Μπουτάρη για την επιμορφωτική ξενάγηση και κίνησα για την παραλία… Το μόνο που χρειαζόταν εκείνη την ώρα ήταν μια δροσερή βουτιά…

PHOTO ALBUM ΚΤΗΜΑ ΑΡΓΥΡΟΥ
PHOTO ALBUM ΜΠΟΥΤΑΡΗ ΟΙΝΟΠΟΙΗΤΙΚΗ

Share this
Facebook comments